MUZEUM MIEJSKIE DZIERZONIOWA – miejski pałacyk wzniesiony w 1897 r. dla Hermanna Cohna, współzałożyciela firmy Cohn Gebrüder – jednej z pierwszych tkalni mechanicznych w Dzierżoniowie. Obiekt reprezentuje typ willi podmiejskiej, rozplanowanej w otoczeniu zieleni, łączącej stylistyczne cechy neoromanizmu, neorenesansu i neobaroku w powiązaniu z elementami architektury regionalnej. Eklektyczna budowla przyciąga wzrok przechodniów ceglastą czerwienią elewacji, wzbogaconą piaskowcowym detalem oraz drewnem belek ryglowych konstrukcji w szczycie oraz zwieńczeniu wieży. Godne uwagi są również wnętrza budynku: okazała klatka schodowa z ogromnym witrażem, oryginalne boazerie i piękne stropy. Zachowane elementy wnętrz, dzięki przeprowadzanym zabiegom konserwatorskim, stopniowo powracają do dawnej świetności.

Po II wojnie światowej mieściła się tu między innymi: siedziba Hufca ZHP, Ognisko Kształcenia Artystycznego i Towarzystwo Miłośników Dzierżoniowa. W budynku przeprowadzonych zostało wiele prac remontowych i adaptacyjnych, które miały na celu przystosowanie dostępnych pomieszczeń do celów muzealnych.

Od 1 maja 2011 roku funkcjonuje to Muzeum Miejskie Dzierżoniowa, które sięga do tradycji placówki o podobnym charakterze, powstałej jeszcze w latach międzywojennych.

Muzeum Techniki Militarnej Riese Molke SIII - Muzeum Techniki Militarnej „Molke” w Ludwikowicach Kłodzkich na terenie byłej tajnej fabryki amunicji Fabryka Dynamit Nobel AG Molke

Podziemna Trasa Turystyczna Kopalni Węgla w Nowej Rudzie - Zanim wsiądziemy do kolejki, zwiedzanie rozpoczynamy od budynku Muzeum, gdzie w 4 salach wystawowych zgromadzono eksponaty ze wszystkich dziedzin górnictwa podziemnego, np. modele maszyn i sprzęt zabezpieczający wraz z rozmaitymi typami ładunków strzałowych i aparatów ucieczkowych. Zapoznać tu się można również z różnymi modelami obudów górniczych. Do zwiedzania udostępniona jest także oryginalna dyspozytornia, stanowiąca niegdyś centrum kierowania kopalnią. W nadziemnym kompleksie górniczym można także zobaczyć unikalne na skalę światową, piece i wieże szybowe. Jest to jeden z nielicznych zachowanych w tak doskonałym stanie XIX-wiecznych obiektów przemysłowo-wydobywczych.

Dziś możemy również sami zobaczyć miejsca, w których noworudzcy górnicy wydzierali ziemi jeden z jej najcenniejszych skarbów. Turystom oferuje się również 1,5-godzinną wycieczkę do podziemnych wyrobisk. Wyposażeni w górnicze hełmy możemy wejść do podziemnych wyrobisk górniczych o długości ponad 700 m.

W podziemnej Trasie Turystycznej Kopalni Węgla zlokalizowanej na byłym polu górniczym Piast dawnej kopalni Nowa Ruda przewodnicy zaprezentuja nam sposoby zabezpieczania chodników i objaśniaja stosowane niegdyś metody pracy górników. Można tu też zobaczyć dawne maszyny górnicze i wagoniki podziemnej kolejki, służące niegdyś do przewożenia ludzi i transportu węgla. Dziś mogą z niej skorzystać zwiedzający kopalnię turyści. Skomplikowanym labiryntem chodników dojdziemy w końcu do szybu, którym przed laty górnicy byli zwożeni do pracy na kolejnych, głębszych poziomach kopalni. Dziś szyb ten jest całkowicie zasypany, ale sceneria wejścia do windy wygląda bardzo realistycznie. W kopalni można wszystkiego dotknąć, przesunąć czy podnieść, aby sprawdzić, jak ciężki był górniczy trud.

Warto przy tym pamiętać, że korzystamy z turystycznie udostępnionych korytarzy, natomiast górnicy musieli swoją pracę wykonywać w miejscach o wysokości nie przekraczającej czasem 1 metra, w warunkach wysokiej wilgotności i temperatury.

Wieża na Wielkiej Sowie - Wielka Sowa (1015 m n.p.m.) W drugiej połowie XIX stulecia, z inicjatywy EGV, rozpoczęto budowę pierwszej drewnianej wieży widokowej na wierzchołku góry, był to lipiec 1886 roku. 20 metrowa drewniana konstrukcja przetrwała do 1904 roku. 24 maja 1906 na Wielkiej Sowie stanęła druga wieża widokowa tym razem kamienno - żelbetonowa, o wysokości 25 m. Wieży nadano imię Otto von Bismarcka. Po II wojnie światowej wieży zmieniono imię na Władysława Sikorskiego, a następnie na Mieczysława Orłowicza. Kalenica (964 m n.p.m.) Stalowa, ażurowa, dwupoziomowa wieża widokowa o wysokości 20 m, wybudowana w 1932 roku, fundatorem było EGV, nadano jej imię Paula von Hindenburga. Z platformy widać Bielawę, Dzierżoniów, dalej, górę Ślężę, Ząbkowice Śląskie wieża kopalni w Słupcu, Nowa Ruda, Góry Kamienne, Wałbrzyskie i Karkonosze, wieżę na Wielkiej Sowie, Góry Stołowe, Gór Bystrzyckich, Masyw Śnieżnika, Góry Bialskie, Góry Złote, Góry Bardzkie.

Twierdza została wzniesiona w latach 1765-1777 Do budowy twierdzy użyto wielu materiałów, główna konstrukcja składała się z kamienia wydobywanego na miejscu, cegła została użyta głównie do wykończenia wnętrz kazamat, wewnętrznego muru dziedzińca Donżonu oraz obu bram wjazdowych, natomiast piaskowca użyto wykonania narożników, krawędzi i rynien. Twierdza przez całe swoje istnienie spełniała wiele funkcji: w latach 1830-1848 wykorzystywano ją jako więzienie, od 1860 roku budynek był wykorzystywany jako poligon doświadczalny do prób z artylerią i materiałami wybuchowymi, w drugiej połowie XX w. władze pruskie dostrzegły korzyści płynące z turystyki i zaprzestały niszczenia twierdzy a jej część przekształcono w restaurację. Rozwój turystyczny tego rejonu przerwała II wojna światowa, a twierdzę przekształcono na obóz karny dla polskich oficerów. Obecnie znajduje się tam muzeum broni II wojny światowej . Architektura oraz znaczenie twierdzy zostało docenione przez władze polskie i 14 kwietnia 2004 Twierdza Srebrnogórska została uznana za pomnik historii.

Od 1943 roku w rejonie Gór Sowich Niemcy prowadzili zakrojone na szeroką skalę i z ogromnym rozmachem prace budowlane pod wspólnym kryptonimem „Riese” („Olbrzym”). Budowa nie została nigdy ukończona, a jej pozostałością jest szereg podziemnych kompleksów i budowli naziemnych do dziś owianych mgłą tajemnicy co do ich przeznaczenia. Niezwykłość tych obiektów od lat przyciąga w rejon Dolnego Śląska rzesze badaczy i poszukiwaczy przygód. Podziemna trasa turystyczna w kompleksie „Rzeczka” jest pozostałością po jednym z najbardziej tajemniczych przedsięwzięć górniczych i budowlanych, prowadzonych w czasie II wojny światowej przez III Rzeszę w Górach Sowich. Kompleks ten położony jest na wschodnim zboczu góry Ostrej (653,3 m) między Walimiem a Rzeczką. Wewnątrz panuje stała temperatura w ciągu roku 5 – 7 °C. Na część podziemną kompleksu składają się 3 równoległe, nie obudowane sztolnie, oddalone od siebie o 40 i 50 m oraz system łączących je pod kątem prostym wyrobisk komorowych.

Zamek Grodno-Muzeum Regionalne - Jest to jedyny na Dolnym Śląsku, a drugi w Polsce obok Zamku w Golubiu –Dobrzyniu zamek będący pod opieką PTTK. Zamek Grodno wybudowany jest pod szczytem wzgórza Choina (ok. 450 m n.p.m.) północnej części Gór Sowich i wznoszący się nad doliną Bystrzycy świdnickiej (zwanej kiedyś Śląską Doliną). Na wzgórzu znajduje się rezerwat krajobrazowy „Góra Choina” (pow. 19,13 ha)

„Olbrzym” Centrum  Muzealno-Turystyczne Największy podziemny obiekt projektu „Rise”-„Włodarz” - Największym znanym kompleksem poniemieckim na terenie Gór Sowich jest "Włodarz" ("Wolfsberg"), część ogromnego projektu budowlano-górniczego o kryptonimie "Riese" ("Olbrzym"). Znajduje się on na północno-zachodnim zboczu góry o tej samej nazwie (811 m n.p.m.), niedaleko Jugowic Górnych (Jawornik).

Neogotycki kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – pierwsze informacje o kościele pochodzą z roku 1288. Kościół był budowlą jednonawową, w swej przedniej części sklepioną. Wieża została zbudowana w 1519 roku i pokryta blachą miedzianą. Na wieży znajdowały się cztery dzwony oraz zegar. Kościół posiadał pierwotnie trzy ołtarze, ale do XVII w. Zachował się tylko główny z figurą Matki Boskiej. Zabytkowym elementem wyposażenia była chrzcielnica wykonana w swej górnej części z drewna, a także drewniana ambona. Ponieważ kościół groził zawaleniem, w roku 1866 został rozebrany. Uroczyste położenie kamienia węgielnego pod nowy kościół, zaprojektowany przez A. Langera z Wrocławia, nastąpiło 14 kwietnia 1868 r., a budowę zakończono 15 listopada 1876. Kościół wykonano z czerwonej cegły, ozdabiając go od wschodu wieżą o wysokości 101 m – trzecią, co do wielkości w Polsce. Właścicielem tego zabytku jest parafia pw. Wniebowzięcia NMP

Głównym celem bielawskiego muzeum jest pozyskiwanie eksponatów dokumentujących życie codzienne w dawnej Bielawie. Już teraz można tu zobaczyć zbiory apteczne z przełomu XIX i XX w., będące niegdyś częścią wyposażenia dwóch bielawskich aptek „Kronen Apotheke” (dzisiaj „Pod Koroną”) przy ul. Wolności 41 i „Adler Apotheke” (dzisiaj „Pod Orłem”) przy ul. Wolności 158, sięgające początku XX w. publikacje bielawskich wydawnictw, lokalną prasę „Langenbielauer Anzeiger” (Gazeta Bielawska), „Proletarier aus dem Eulengebirge” (Proletariusz z Gór Sowich), wydawnictwa nutowe bielawskich kompozytorów Franza Battiga i Traugotta Wolffa, przedmioty związane z włókiennictwem (krosno szkoleniowe ze szkoły włókienniczej, czółenka, cewki), dokumenty, listy, karty pocztowe, a nawet rękopisy z XVIII w. http://www.mbp.bielawa.pl/

Podziemny Kompleks Osówka znajduje się niewiele ponad kilometr na północny-wschód od miejscowości Kolce i takiej samej odległości na północ od miejscowości Sierpnica. Jest to największy z sześciu istniejących w Górach Sowich, kompleks podziemnych hal tajnego hitlerowskiego projektu Olbrzym (Riese). W masywie Osówki są udostępnione do zwiedzania obiekty naziemne z okresu II wojny światowej  oraz podziemne sztolnie nazistowskiego projektu "Riese". Podziemia zawierają m.in. trzy sztolnie, z których najdłuższa ma ok. 450m. Jedna z nich posiada tamy z cegły, które utrzymują wodę w tunelu. Całkowita długość tuneli: 1700m (6700m²; 30 000m·). Dwa obiekty są szczególnie interesujące: tzw. kasyno i tzw. siłownia. Są to duże naziemne obiekty o powierzchniach 680m² i 900m². www.osowka.pl

TOP